sN¼c¯n

കണിയാപുരം നാസറുദ്ദീന്‍

sN¼c¯n

Fsâ sN¼c¯n

sN½¬ hncn¨

tdmUn¶cnIs¯

hoSnsâ apä¯v

\osbmcp¯n

sN©p­ണ്ടിÂ

]p©ncn

\o hnSÀ¯n

\n¶nse thZt\w

s\m¼csams¡

]p©ncn¡pffnembv

\o AaÀ¯n

Ipªnfw sX¶enen³

Xmf¯ns\m¯v

A¼t¼m

\r¯w Nhn«nSp¶p.

sNKvthcX³ \m«nÂ

\o ]ndt¶m?

hn¹h hocyw

\o ]IÀt¶m?

A{XtaÂ

kpµcnbmbpÅ

\À¯In

F´n\]mb

\ndw ]c¯n?

t]amcn s]¿pt¼mÄ

shbnsem¶Sn¡pt¼mÄ

F´n\v \n³ IpS

\o aeÀ¯n?

                                                                                           അവസ്ഥ

കണിയാപുരം നാസറുദ്ദീന്‍

പൊട്ടിത്തകരുന്ന വേദനിച്ചീടുന്ന
തലയുടെയുള്ളില്‍ നിന്നുതിരുന്നു
കവിത

കെട്ട ചാരങ്ങളെ കൂട്ടിയ
മൂട്ടിലെ തരുവിലായ്
കായ്ക്കുന്നു കായ

ദുര്‍ഗന്ധം പേറുന്ന
ചേറിലും ചെളിയിലും
പൊട്ടിമുളയ്ക്കുന്നു ചെടികള്‍

നാറ്റങ്ങളേറ്റം പരത്തിടും
ചെടികളില്‍ നിന്നല്ലോ
വിടരുന്നു പൂക്കള്‍

കുറ്റിരുട്ടുള്ളൊരു രാത്രിയ്ക്ക്
പിന്നിലായ് എത്തിടും
വെണ്മയാം പകല്

ദുഃഖം നിറച്ചിടും
വേദനയ്‌ക്കൊപ്പമേ എത്തിടൂ
ശാന്തിയും കുളിരും...!